Te weinig volk op de begrafenis? Nodig stripteaseuses uit . . .

In een vorige post had ik het al over het grensverleggende maatschappelijk leven in China. Je kan het zo gek niet bedenken of ergens in China gebeurt het wel.

China wil een einde maken aan striptease-begrafenissen nadat vijf personen werden gearresteerd en het gebruik werd verboden.

Striptease shows werden gehouden om meer volk te trekken tijdens begrafenissen. Het volksgeloof zegt immers dat een grote aanwezigheid de overledene meer eer bewijst.

Kapitaalkrachtige families huren vaak twee groepen in om volk te trekken bij de begrafenisplechtigheid van hun geliefden.

Na beelden op televisie reageerden lokale verantwoordelijken en gaven bevel de praktijk te stoppen. Er werd zelfs een hotline opgezet om ‘wanpraktijken’ bij begrafenissen te melden.

[een excuus?] Striptease bij begrafenissen is ook een populaire gewoonte in delen van Taiwan. [je weet wel, de overzeese provincie]

[Bron: South China Morning Post, 24 augustus 2006]

Beperking op de keuze van de voornaam van je kind in China

In het Westen hoor je tegenwoordig, onder invloed van o.a. televisiereeksen, de raarste voornamen voor kinderen. Vedetten hebben er een handje van weg hun nageslacht op te zadelen met namen die ze voor zichzelf niet zouden hebben gewenst!

In China stelt het probleem zich in de omgekeerde richting. Binnenkort zullen ouders de tekens voor de naam van hun kind moeten kiezen uit een daarvoor specifiek opgestelde gegevensbank.

Het is de bedoeling de namen van Chinese burgers te standaardiseren, en meer nog het voorkomen van zelden gebruikte tekens te verminderen. Hoeveel tekens de gegevensbank zal tellen is nog niet vrijgegeven.

Chinese ouders kiezen gewoonlijk het tweede en/of derde teken voor de naam van hun baby (het eerste teken is de familienaam) maar “sterk”, “verstandig” en “intelligent” voor jongens en “mooi”, “rustig” en “lieflijk” voor meisjes zijn heel populair, zodat vaak dezelfde namen voorkomen.

Zo blijken er 100.000 Chinezen de naam “Wang Tao” te delen. [Je moet weten dat er in China een honderd zeer veel voorkomende familienamen zijn. In Beijing deelt 40 percent van de bevolking (15 miljoen inwoners) vijf (5) familienamen! Met Wang, Zhang, Li, Liu of Zhao raad je vier keer op tien de naam van een Pekinees.]

Om zulke situaties te vermijden gaan ouders op zoek naar speciale namen in het Kang Hsi woordenboek, dat 50.000 tekens telt, terwijl de grootste gegevensbank op computer er maar 27.000 telt!
Deze namen, die niet herkenbaar zijn door een computer, hebben al problemen veroorzaakt in het dagelijks leven van ongeveer 60 miljoen Chinezen, in het bijzonder als ze op reis gaan, zich registreren in een hotel of een bankrekening willen openen.

Bovendien verhinderen deze namen het nationaal programma om de identiteitskaarten te vervangen door intelligente kaarten met chip. Minstens 40.000 inwoners van Beijing hebben hierdoor nog geen nieuwe identiteitskaart gekregen.

Denk je maar eens de situatie in van een dringende opname in een ziekenhuis en je geraakt niet geregistreerd!

[Bron: verschillende bronnen, o.a. China Daily, Beijing Scene]

Ons huisrestaurant is afgebroken…

In China kunnen de dingen heel snel gaan. Toen we zaterdagmiddag naar de markt gingen kwamen we langs ons huisrestaurant. Het was alsof een orkaan net was langs geweest. De ruiten waren vakkundig stukgeslagen. Binnen stond het meubilair er nog, de afbraak kwam blijkbaar ook voor het beteuterd en verwezen kijkend personeel als een verrassing.
Waarschijnlijk hadden de eigenaars niet snel genoeg gereageerd op een of andere aanwijzing van de overheid.

Ondertussen is onze buurt wel ‘verrijkt’ met een nieuwe McDonald’s, KFC en Pizzahut.

[Bron: eigen bericht, 12 augustus 2006]

Personeel als boksbal in Chinees café

Terug van even weggeweest. Gedurende enkele weken met vrienden en familie wat gereisd in China, daardoor ontbrak de tijd om nieuwe artikels te plaatsen op de blog. De Chinese censuur is ook wat strenger/efficiënter geworden, hierdoor neemt het extra tijd in beslag om een post in de gewenste vorm gepubliceerd te krijgen. Maar we gaan ervoor en laten ons niet tegenhouden.

In China moet tegenwoordig alles kunnen, de grenzen worden steeds maar verlegd. Vaak gaat het er net even over.

Een café in Nanking, in China, heeft de ideale oplossing gevonden voor klanten die dringend hun woede of frustratie kwijt willen. De klanten mogen er namelijk het personeel als boksbal gebruiken, mits betaling weliswaar.

Ze mogen ook de kleren van het personeel kiezen en hen zelfs vragen zich uit te dossen als vrouw. En dat alles voor 50 tot 300 yuan, of 5 tot 30 euro.

Wu Gong, de 29-jarige uitbater van het café met de toepasselijke naam “De zon die opgaat bij een afgekoelde woede”, haalde zijn inspiratie bij een gelijkaardig initiatief in Japan.

In de bar werken twintig jonge mannen met “een goed gestel”. Ze krijgen fysieke training om voorbereid te zijn op de “aanvallen” van het cliënteel en dragen beschermkledij tijdens de werkuren.

[Bron: Vrt Nieuws, 8 augustus 2006]