Bittere thee
Posted by beijingpierre on June 6, 2006
Als toerist in Beijing heb je ze misschien al ontmoet: de vriendelijke studenten aan de kunstacademie die je in vrij vlot Engels uitnodigen om werken van hun klasgenoten te bekijken. In de buurt van de belangrijkste toeristische attracties kan je ze vinden. Dit is pure handel en heeft niets met kunststudie te maken, kijk dus uit.
Meer gesofisticeerd is misschien wel de recentere theehuiszwendel. Een vriendelijke, Engels sprekende, Chinese student begeleidt je een hele tijd. Hij/Zij babbelt over van alles, toont bepaalde dingen. Ondertussen wordt je vakkundig geleid naar een theehuis. De student vraagt je nonchalant of je even wil rusten bij een kopje thee. De theeceremonie vangt aan met je ‘vriend’ die de thee kiest. Beleefd vraag je niet naar de prijs, dat wordt toch niet gedaan in China (ALTIJD DOEN!!). Op het einde komt dan de bittere pil, een rekening die gewoonlijk ligt in de buurt van 400 à 700 RMB per persoon (€40 à 70!), in sommige gevallen nog veel hoger. Aangezien er meestal geen echte klanten zijn in het theehuis is het niet altijd gemakkelijk om er onderuit te komen. De student is niet meer zo vriendelijk en blijkt een vriend van de manager te zijn. Zodra je de straat op bent zullen ze je niet veel meer doen, maar je moet er eerst geraken!
Over het algemeen zijn de mensen in Beijing te vertrouwen, wees toch maar op je hoede voor de zogenaamde studenten die hun Engels willen oefenen en je hierbij willen rondleiden.
- De universiteiten in Beijing liggen in het noordwesten van de stad en de studenten hebben zelden een reden om in het centrum van de stad te zijn.
- De meeste studenten hebben nog niet veel contact gehad met buitenlanders en vinden hen nogal intimiderend. Als ze je niet verlegen en aarzelend aanspreken, in nauwelijks verstaanbaar Engels, wees dan op je hoede.
- Studenten brengen je niet naar dure gelegenheden, beslis zelf waar je binnenstapt. Stel bijvoorbeeld een koffie voor in een Starbuck’s.
Enkele klassiekers:
- hutong tour (het begint goedkoop, op het einde een verrassende afrekening)
- traditionele Chinese geneeskunde (je blijkt aan allerlei kwalen te lijden die enkel met heel dure – valse – geneesmiddelen kunnen worden genezen)
- glazen flesje met je naam erin (blijkt dat de opgegeven prijs per letter is)
[Bron: Time Out Bejing, June 2006]
alice said
Waar je ook voor uit moet kijken is NOOIT de hulp van een vriendelijke Chinees op het vliegveld te accepteren. Deze persoon is er niet op uit je te helpen maar je geld af te troggelen. Hij zal je naar de douane leiden en je helpen met je bagage op de bagageband te zetten voor het bedrag van 30 tot 50 euro per persoon!
Hulp is (bijna) nooit gratis in China…
Let ook op welke Taxi je neemt. Een taxi moet een goed werkende teller hebben. Bij twijfel kun je beter niet instappen. Een taxiritje van 10 minuten kan je zo 30 euro kosten (ruim tien keer de normale prijs). De ‘beter’ taxi’s (lees de luxere auto’s met de ledere bekleding) zijn een stuk duurder. Dit komt doordat het heel duur is om een luxere auto in China te onderhouden en te verzekeren, hetgeen wordt doorberekend in de rit-prijs. de service is vaak heel goed maar daar betaal je ook voor.
Een andere fout die toeristen maken is te denken dat men overal in de wereld Engels spreekt. Dit is in China vaak niet zo (een uitzondering is Shanghai waar veel mensen een mondje Engels spreken). Veel Chinezen zien geen reden Engels te leren, en waarom zouden ze, Westerlingen doen ook geen moeite een beetje Chinees te leren. DUS: zorg ervoor dat je altijd een kaartje met het adres van je bestemming In KARAKTERS hebt, om problemen te voorkomen. Ik heb wel eens meegemaakt dat ik een taxichauffeur op een vliegveld(!!!!) in het Chinees duidelijk moest maken waar ik heen moest omdat hij het adres van het hotel in Pinyin (westers schrift) niet kon lezen.
De Chinese bevolking is net als de bevolking van elk ander land: sommige zijn vriendelijk en geïnteresseerd, andere zijn erop uit beter van je te worden.